Van de Wint buiten De Nollen

‘Mijn woorden zijn mijn beelden
mijn beelden zijn mijn schilderijen
mijn schilderijen zijn mijn bouwwerken.’

Dit drieregelige gedichtje van R.W. van de Wint maakt in het kort duidelijk hoe nauw zijn schilderijen, beelden en bouwsels bij elkaar horen. Soms overlappen ze elkaar, soms lopen ze in elkaar over. Het onderscheid zit hooguit in de typische kenmerken van schilderkunst en sculptuur.

Deventer

Beelden en bouwsels op De Nollen zijn verweven met het landschap. Plek en beeld geven tezamen betekenis aan het geheel. Een plek wordt pas een plek volgens Van de Wint wanneer je daar een aantal jaren werkt, en je manier van leven betekenis geeft aan zo’n plek. Alle projecten die buiten deze plek ontstaan, verwijzen voor hem terug naar het laboratorium ‘De Nollen’. Vanuit deze benadering is er bij kunst in de publieke ruimte sprake van een verlies van plaats: de relatie tussen plek en beeld is niet vanzelfsprekend. Op die momenten is de autonomie van de kunstwerken van wezenlijk belang. Juist omdat een kunstwerk in de publieke ruimte vaak ‘plaatsloos’ is, heeft hij nooit onderscheid gemaakt tussen De Nollen of een plek daarbuiten. De kunstwerken hebben eenzelfde poëzie of allure, maar de context is steeds verschillend.

Amsterdam AVI west

Zo’n andere context is bijvoorbeeld aan te treffen in de plenaire zaal van de TweedeKamer waarvoor Van de Wint de schilderingen heeft gemaakt; en bijvoorbeeld bij de plafondschilderingen in het stadhuis van Groningen en Paleis Noordeinde, het werkpaleis van Koningin Beatrix. Daarnaast staan er verspreid door Nederland ongeveer dertig monumentale sculpturen zoals De Tong bij Lelystad en vijf sculpturen in Vijfhuizen (Haarlemmermeer), Knowing by Heart op de Rijkswerf en Wave bij het KIM in Den Helder. In 2006 verwierf Van de Wint een grote opdracht voor vier sculpturen in Hoogeveen. Deze sculpturen zullen door R.W. van de Wint BV worden vervaardigd, evenals een opdracht voor stalen bruggen en lantaarnpalen voor Duinpark Den Helder.

de TweedeKamer

Tentoonstelling van monumentale beelden in Kröller-Müller Museum, 2002

Onder de titel R.W. van de Wint. Clair-obscur. Zeven beelden toonde Van de Wint in 2002 zeven monumentale sculpturen in het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Twee beelden zijn aangekocht en hebben een permanente plek gekregen in de tuin van het museum. Drie beelden zijn op De Nollen herplaatst. Beeld 6, een enorme harmonicavorm van 14 meter lang en 10 meter breed, zal later worden toegevoegd.  Het expressionistisch en organisch karakter van de roodbruine cortèn-stalen beelden is nu verweven met het glooiende landschap van De Nollen, terwijl ze eerst een sterk contrast vormden met de lichtgrijze zalen van de Quist-vleugel van het Kröller-Müller Museum. Je ziet de kromming en ellipsvorm nu terug in het duinlandschap, evenals de kleur van het roodbruine staal. De beelden waren op de museumzalen afgestemd, maar Van de Wint vindt dat beelden zo specifiek moeten zijn dat ze niet door de plek worden bepaald, maar zelf de plek maken.

©2012 projectdenollen.nl  | contact de stichting de Nollen | online by: reloadmedia.com